Jambo allemaal!

Hoe is het met iedereen? Met ons nog steeds alles toppie! Wat leuk weer om de reacties te lezen! We kunnen ons niet zo goed houden aan de Afrikaanse hakuna matata-style en pole pole (rustig rustig), want we hebben het altijd veel te druk. Bij ons is het meer holle, vliegen, rennen. Net als nu. Dus we hebben even taken verdeeld haha. Robyn plaatst op haar blog een deel van de afgelopen week en ik plaats het deel van de mobile clinic! Dus voor iedereen...check ook www.robynholland.reismee.nl!!

Maandag zijn we meegegaan met de mobile clinic van APDK. Dat is een ambulance die in een rondtrekt in een heel groot gebied rondom Mombasa. Ze gaan elke keer voor 1 week en overnachten ergens in een hostel. Elke week hebben ze een ander gebied. Ze gaan opzoek naar gehandicapte kinderen, kijken of ze ze kunnen helpen door. Ze gaan naar echt afgelegen gebieden. Nou je kan dus wel raden dat dat een hele ervaring was.

We dus maandag vertrokken. De planning was om om 8 uur te vertrekken. Nou amahoela dat was nog niet bijna. Ze hadden om 10 uur met de eerste mensen afgesproken. We moesten naar de zuidkusts en daarvoor moesten we met de ferry. NOu we waren om precies te zijn om 13:00 uur aan de zuid-kust. Want we moesten eerst de koffers ophalen van de chaufeur en de fysiotherapist....vet onhandig maarjaa....Afrika! Ach en ze maken zich echt niet druk om de tijd.

Eenmaal bij de eerste ' afspraak' aangekomen waren we dus vet te laat! Het was een jongetje die aan 1 kant verlamd was. Het was meer een controle. Ze willen namelijk met de mensen die ze als het waren 'gevonden' hebben contact blijven houden en de vorderingen blijven volgen. Deze jongen had van APDK een rolstoel gesponserd gekregen om zich voort te kunnen bewegen.

Zo hadden we die dag vaste punten op de planning staan waar we naartoe moesten. Maar bij verschillende punten waren de mensen al weg, omdat we natuurlijk veel te laat waren of omdat de mensen aan het vasten waren (moslims) en daarom niet waren komen opdagen! Nou dat hebben we de afgelopen dagen vaak gezien, dat we ergens helemaal afgelegen naar toe rijden en dat er dan niemand is (door het vasten) of omdat we weer eens te laat waren!

Die dag hebben we nog meer verschillende mensen gezien. Zo moesten we helemaal een hobbel de bobbel weg oprijden. NOujaa weg...het was meer een pad van zand waar geen boom stond of gras groeide! Het uitzicht was echt super mooi! Zo Helemaal bovenaan was een punt waar mensen zich hadden verzameld. Er was o.a. een meisje die aan beide handen maar 4 vingers had en daardoor haar handen niet zo goed kon gebruiken en een kindje met een waterhoofd. Voor het meisje met de 4 vingers gingen ze kijken of ze haar kunnen opereren! Sommige mensen die daar waren hadden bijna 2-3 uur moeten lopen met een kind op hun rug om daar te komen. Echt ongelofelijk, want andere auto`s rijden daar niet.

Ook waren we die dag naar een plek gereden opzoek naar een jongen die ze al 3 jaar kwijt waren. Jahh het leest raar. Maar ze waren hem echt kwijt. Via via hadden ze hem weer gevonden waar hij woonde. Hij heeft een klompvoetje. En volgende week wordt hij naar APDK gebracht om geopereerd te worden.

S` avonds sliepen we in een heel primitief hosteltje. Voor 350 Ksh (ongeveer 3 euro!!!!!!) hadden we een kamer van nog geen 8 M2 met een twijfelaar en een wc die niet doorspoelde + wasbak zonder afvoerpijp eronder. Maarja wat wil je dan als de stoel die er staat nog duurder is dan de kamer zelf! haha!

Naar heerlijk te hebben geslapen....aauuhhmmmm zijn we weer in de jeep gestapt dinsdag morgen! Nou gingen we pas echt de rimboe in! We reden helemaal een berg op en we zagen bijna geen huisjes (hutjes)! Soms stond er wel een ergens maar echt heel ver van elkaar af!. Naar een lang stuk hobbel de bobbel te hebben gereden (ohhhh wat had ik graag een sport- BH aan gehad :P haha) stonden er boven mensen naar ons te zwaaien. We moesten de auto parkeren en een stuk naar een hutje lopen! Nouhhh echt soo afgelegen was ik nog nooit geweest. Je vraagt je af waarom mensen daar wonen. Maar daar kwamen we bij een gezin aan met een moeder en 4 kinderen. Twee daarvan waren gehandicapt! Als je hun hutje zag...zo klein en zo basis. Dat was echt wel even schrikken! Ze vertelde ons dat de oudste jongen binnenkort naar APDK komt. De moeder moet hem dan helemaal naar de hoofdweg dragen voordat ze vervoer kunnen krijgen. En dat stuk lopen duurt meer dan 3 uur!! Ook om water te krijgen moeten ze meer dan 2 uur voor lopen! Toch ongelofelijk! Daarna zijn we naar de volgende gegaan! Dat was de eerste keer dat zij daar kwamen! Het was dus op goede gok, want met auto konden we er niet komen en moesten we dus eerst 15 min ernaartoe lopen, terwijl ze niet zeker wisten of het echt daar was! Maar het was wel zo, er woonde 1 groot gezin, waarvan 1 meisje in haar gezicht was vebrand. Echt een grote brandwond had ze. Maar omdat ze zo afgelegen wonen hebben ze daar nooit iets aan gedaan!

Zo hadden we dinsdag nog meer van die stops. Sommige wegen waren echt onbegaanbaar en we kwamen op plekken waar ze nog nooit een blanke hadden gezien. Je kan je dus wel voorstellen hoe interressant we waren!

Die avond sliepen we weer in een ander hostel (nog goedkoper...nog geen 1,50 euro). Haha dit was echt te basic. Het was een klein dorpje waar ze helemaal geen elektriciteit hadden! Nee echt helemaal nergens. We hadden dan ook gegeten bij kaarslicht. Echt gek dat zoiets nog bestaat. Er was zelf 1 winkel waar je tegen betaling je telefoon kon opladen! Zij hadden een zonnenpaneel! De kamer daar was ook heel klein en een knoer hard bed! Bij liggen voelde je de planken onder je liggen. Ook de wc tijdens de tour waren heel primitief. Gewoon een gat! Nou dat is dan ook vaak fout gegaan! Robyn heeft over haar broek geplast en ik heb mijn zaklamp in de wc laten vallen!!! ohhhh echt zo erg!! Maar omdat daar alles donker was....gaf heel de wc(gat) licht!! eeiuhhhhwww! Dus moesten wij Europeanen het ook met een lamp met vuur doen om licht te hebben. We dachten dat we het nooit zouden zeggen, maar ohh wat verlangde we naar de wc en douche bij peter en Nancy thuis.

Het was echt een hele ervaring om met de mobile clinic mee te gaan! Zoo ontzettend veel gezien. Echt blij dat we dit mochten meemaken. Je staat er helemaal niet bij stil waar al die kinderen van APDK vandaan komen. Sommige komen dus echt van heel ver weg. Je kan je ook haast niet voortellen hoe mensen zo afgelegen en primitief kunnen leven! We zijn weer een hele ervaring rijker.

Maar we moeten nu echt weer gaan! Weer veel te weinig tijd! Nog maar 2 daagjes bij APDK en dan zit het er al weer op!

Nou dikke knuffel weer allemaal!

xxx