Jambo!

JEEEEJ goed nieuws...ik heb mijn backpack!! Toch wel lkkr je eigen spulletjes...al zaten Robyn`s onderbroeken ook lekker ;) haha!

Vandaag zijn we voor het eerst naar ons project geweest, APDK! Het was weer een hele ervaring om daar te komen met de matatu!! Mechack (het jongere broertje van Peter. Woont ook in het huis van ons gastgezin) is vandaag weer met ons mee geweest om de weg te wijzen naar APDK!

Eenmaal aangekomen bij APDK was het meteen super, maar tegelijk ook schokkend om die kinderen daar te zien. De een heeft ' O' -benen. De ander klomvoetjes, waterhoofd, blind, been in het gips of 2...echt vanalles!

Kate , de vrouw die ons daar begeleidt had ons een rondleiding gegeven. Ze hebben verschillende kamers. Je moet het zien als een ziekenhuiszaal. Je hebt een kinderzaal, meisjes-zaal en jongens-zaal. Daarnaastnog een keuken, wasruimte, eetruimte, fysiotherapie-ruimte, speeltuin, gipskamer, workshop (lees; waar ze alle aangepaste schoenen zelf maken en krukken). Echt super knap hoe ze dat daar zelf doen.

Samen met Kate en een andere vrijwilligster zijn we gaan lunchen, geen uitgebreid broodje, maar in de bush bush een hutje waar we pilau (soort rijst met taai vlees, nationaal gerecht hier) hebben gegeten voor 0,40euro cent voor een gigantisch bord.

Terug bij APDK hebben we gekeken naar het fysiotherapie uurtje. Robyn en ik bleven maar wachten tot het zou beginnen, maar ze waren al klaar voordat wij het in de gaten hadden. Niet echt geordend en oefeningen zoals wij gewend zijn! Een kind werd bijvoorbeeld ' letterlijk' aan de muur gehangen. Dat was zijn fysiotherapie.

Daarna hadden ze vrijetijd en we hadden meteen vrienden gemaakt. Iedereen wilde je hand vast houden, daar maakte ze zelf ruzie over. Een meisje, Rosie, heeft 2 geamputeerde benen, maar ze is daar zo snel mee, voor je t weet zit ze op schoot! Het zit wel handig! hahah

Ook al veel heftige dingen gezien waar we nog aan moeten wennen. Zo was een jongen, met twee gespalkte benen, voorover uit zijn rolstoel gevallen. Hij moest echt heel hard huilen. En een jongen, waarbij beide voeten aan elkaar vast zaten, werd neergezet met zijn krukken en moest zelf gaan lopen, maar dat ging natuurlijk niet! Echt hartverscheurend allemaal, we kregen soms echt even een brok in onze keel.

Dit is een deel van de Afrikaanse cultuur hier, iets waar we wel aan moeten gaan wennen. We kunnen wel veel voor hun betekenen, maar echt veranderen kunnen we het toch niet! Dus aandacht geven, en een glimlach op hun gezicht toveren is al heel veel waard. Je merkt aan ze dat ze het super vinden dat we er zijn. We moesten beloven dat we morgen terugkwamen!

We hebben met ze afgesproken dat we de laatste week met ze naar het strand gaan. Dat is echt een super uitje voor hun. Eerst zwemkleding voor ze komen, allemaal eten en het vervoer regelen. We gaan dus zeker iets goed doen met het geld!

Daarna weer terug in ' the wild life' in mombasa, en we blijven nieuwe dingen zien!

We hebben verder nog geen blanken gezien in de stad. Dus we vallen echt op! Ze hebben ook een soort bijnaam voor ons --> Muzungu! Dus we horen maar al te vaak..muzungu..muzunga. Het betekent blanke!Ze bedoelen er verder niks mee en we moeten gewoon Jambo (hallo) zeggen. We zullen dit nog vaak te horen krijgen.

Mechack heeft vandaag de blanke masai film in de stad gehaald en gaan die vanavond met hem kijken! Haha!

Robyn en ik hebben samen dit verhaaltje gepost en de foto`s staan bij Robyn. Dus check http://www.robynholland.reismee.nl/

Tot nu toe hebben we het echt super naar onze zin! Veel indrukken. En we zijn blij dat we deze ervaring mogen beleven!

DIKKE knuffel uit AFRIKA!!

XXX Ons