Jambo!

Zoo jeetje we zijn alweer 1 week in Kenia! Het gaat echt snel. En wat hebben we al veel meegemaakt. Ik weet gewoon niet waar we moeten beginnen! We hebben al even geen tijd en de mogelijkheid gehad om op het internet te kunnen. Dus het zal een lang verhaal worden.

We beginnen als steeds meer gewend te raken aan het Afrikaanse land, cultuur, temperatuur, uitzicht!.

Het klinkt gek, maar het ' uitzicht' went echt snel. Ofjahh wennen...We staan niet meer raar te kijken als er midden op straat ineens een man op de grond ligt. Als een vrouw in het openbaar ineens haar baby borstvoeding gaat geven, kinderen met kapotte kleren en helemaal vies, bedelende mensen, mensen die ons aanstraren, willen aanraken en muzungu roepen, auto`s die echt overbeladen zijn. Mensen die afval aan het verbranden zijn, de geimproviseerde huisjes waar mensen in leven en noem zo maar op!

En dan denk je dat het je nu wel een beetje alles gezien hebt, maar nee hoor...elke dag nieuwe dingen, nieuwe indrukken en steeds weer dingen waar we met ongeloof en open mond naar kijken! Ik vind Afrika toch wel iets heftiger dan wat we gezien hebben in Venezuala. Zo wel het land als het project APDK! Maar toch hebben we wel iets aan deervaring vanons vorige avontuur in Venezuela.

Verder hebben we het echt heel erg naar onze zin. Soms zijn het rare woorden om te gebruiken. Want leuk, jahh wat is leuk. Bij APDK zien we echt ongeloofwaardige dingen. Veranderen kunnen we het niet. Maar we vinden het wel super als de kinderen het naar hun zin hebben, lachen en plezier maken!

Bij APDK kijken we nog steeds onze ogen uit! Kinderen die gewoon in hun broek plassen, omdat de verpleegster geen zin heeft om hem te helpen of te verschonen. Kinderen ergens laten staan, terwijl ze niet kunnen lopen. De manier waarop ze les krijgen. Nouja les. Ik vind niet dat je dat altijd zo kan noemen.Tellen is bij hun opdrunen van de nummers, maar als je dan vraagt of 14 voor of na 20 komt, weten ze dat niet! Ze weten alleen het rijtje wat ze is aangeleerd. Dit dan vooral bij de kleintjes. Bij de grotere kunnen sommige wel echt goed rekenen en schrijven. Sommige zijn echt slim. Ze helpen om dat een stapje verder te komen is dan leuk om te doen.

Ook met de kleintjes proberen we, soms samen met de leraar om ze te leren tellen, kleuren herkennen en rekenen. Zo heeft Robyn geprobeerd om Lucy, het meisje met een waterhoofd en die blind is, te leren tellen op haar vingers. Want ze lieten haar vaak in ergens gewoon zitten, omdat ze volgens hun niks kon doen omdat ze toch niet kon zien. Maar jawel hoor...ze kan het wel! Ook moeten er kinderen in bed blijven, zij kunnen dus niet naar school. Robyn en ik proberen ook om hun wat les te geven op bed! En slim dat ze zijn, soms moet ik nog nadenken hoe het ook alweer zat met rekenen. haha.

Ook de wat oudere jongens vinden het leuk als we een spelletje met ze spelen. Vandaag hadden we onze muziek meegenomen. Even iets anders dan die Afrikaanse muziek.....nou toen we gingen dansen, lachten ze ons vierkant uit! haha mja!

Met de meiden hebben we vandaag een spelletje gemaakt met vouwblaadjes. Voor ons heel simpel, voor hun kei leuk om te doen. Het was geslaagd.

De kinderen hebben een bepaald van structuur. S`morgens eerst bidden, dan even naar school, dan naar fysiotherapie, thee drinken, school, lunch, en dan of vrije tijd of weer fysiotherapie.

De fysiotherapie vind ik echt erg om te zien. KInderen die heel hard huilen omdat het pijn doet. Kinderen die daar maar wat liggen, omdat ze verder niet veel kunnen. Echt heel zielig.

We hadden vorige keer toch verteld over Rosie, het meisje zonder beentjes. Ze hadden ons het verhaal verteld over waarom ze geen benen meer heeft. Echt heftig. Haar ouders zijn tijdens de laatste verkiezingen in Kenia vermoord en bij haar zijn de benen en af gehakt. Ze is nog optijd gered door haar overgrootmoeder en nu zit ze dus bij APDK! Maar echt het is zo`n leuk, vrolijk meisje!

We proberen zoveel mogelijk leuke dingen met ze te doen. Dadelijk gaan we even spulletjes kopen om voor mogen een spel voor te bereiden.

Maar naast APDK doen we ook nog vele andere dingen. We leven echt zoals de Afrikanen hier leven. Maar we moeten soms nog een beetje wennen aan de Hakuna matata style en de polle polle (rustig aan) -style! Robyn en ik willen van alles plannen. Maar als we denken om rond een uur of 2 thuis te zijn, wordt het al weer 5 uur. Of soms wel 10 s`avonds. Dus van het plannen zijn we maar afgestapt!

Vrijdag hebben we een appeltaart gemaakt voor ons gastgezin (Peter, Nancy, Mechack en Joshua) en de Kate (de vrouw die bij APDK werkt). We hebben het bij Kate gedaan, want bij Peter thuis hebben ze geen oven. Het was helemaal geslaagd en viel bij iedereen in de smaak.

We hebben het heel erg naar onze zin met ons gastgezin en de andere mensen met wie we optrekken hier. De buikspieren worden ook getraind, want we lachen wat af. Echt de mensen zijn super. Ze doen heel veel voor je. Ook worden we overal mee naar toe genomen en zo krijgen we heel veel te zien.

Zaterdag had Nancy ons uitgenodigd bij haar Hotel waar ze werkt om te gaan zwemmen. Nou het was al een hele ervaring ernaar toe...jaa wij met zijn 2e alleen in de matatu.. haha dan nog met een tuk-tuk en we kwamen aan in een paradijs! Wow wat wat het hier mooi! Was zo gek, we voelde ons gewoon schuldig. Lagen we daar aan het strand op ons bedje, met een persoonlijke ober. We wisten van gekkigheid niet wat we moesten doen. Maarjahh we hebben er toch lekker van genoten en jep.....verbrand...we wilde ook een beetje op een Afrikaan lijken.

S`avonds gingen we met Nancy mee terug naar huis, dachten we. Maar we moeste haar ergens afzetten. Nou we gingen echt van het ene uiterste in het andere uiterste. We zaten midden in de cultuur/ bush bushvan Afrika. UIteindeijk toen we daar kwamen bleek het een meeting te zijn met vrouwen om te praten of je problemen en te bidden voor elkaar. Het was echt heel bijzonder om dat te mogen meemaken. De mensen zijn echt heel gastvrij en we waren dan ook van harte welkom om bij die mevrouw binnen te komen in haar huis en deel te nemen aan de meeting.

Zondag zijn we naar blessed camp geweest. Dat is ook een project van doinggoood. Ook een project waar Peter zich heel erg mee bezig houd. Het is een gemeenschap waar mensen zitten die lepra hebben. Haha de weg erna toe was weer fantastisch. Wat we daar allemaal zagen. We moesten met de ferry naar de zuid-kant van Mombasa...jeetje was een hoop mensen! En dan via de snelweg op naar blessed camp. NOuja snelweg...er lopen gewoon mensen op, fietsers, dieren, gaten in de weg!! haha zo grappig. Blessed camp ligt helemaal ergens achteraf.

We hadden daar de kerkdienst bijgewoond! Dat is echt zo gaaf. Al dat zingen, dansen, bidden. Zo anders dan hier! Je werd er gewoon heel vrolijk van. Ze hebben daar een gemeenschappelijk gebouw dat zowel gebruikt wordt als kerk en als school.

Robyn en ik hadden nog voetbal gespeeld met de lokale bevolking daar. Stonden we daar midden in een dorp waar alllemaal huisjes waren gemaakt van leem met hout en modder, rietten daken. Echt een ervaring.

We hebben ook al veel typish Afrikaanse dingen gegeten, zoals Ugali. Dat is een soort meel dat erg vast is. Je moet het met je handen eten, eerst kneden en dan stukje vis of groenten erbij pakken en opeten. Best lekker. Zo ook Chapati. Een soort pannenkoek. Robyn en ik vinden m droog het lekkerst, maar ze verklaren ons allemaal voor gek!

Haha enuhhh tuk-tuk zijn niet aan ons besteed. Elke keer als we met een tuk-tuk gaan, gaat er wel wat mis. Zo hebben we een keer een aanrijding gezien met een tuk-tuk en een moter en viel de vrouw uit de tuk-tuk. Maar ook dat we met zijn 4e erin zaten en we waren nog geen meter verder en ineens...bonk....helemaal scheef, was hij in een heel groot gat gereden en moesten we m eruit duwen. En laatst zaten we erin en toen stopte hij en zaten we zonder benzine. Dus wij eruit en de tuk-tuk naar de benzine-station geduwd! Echt voor als we weer een tuk-tuk pakken denken we wel ff 2 keer na.

We hebben zo onwijs veel te vertellen. Dit is nog lang niet alles (jahh ik weet het ..dit is al lang :) haha)! Maar bedankt voor de leuke berichtjes!!

Zie voor foto`s weer bij Robyn: www.robynholland.reismee.nl

Het is niet gelukt om alle foto`s erop te zetten...hopelijk kunnen we dat snel doen!!

Dikke knuffel allemaal!

xxxx