Op safari!

Jambo!

Onze laatse week hier is al weer bijna om! De afgelopen 4 dagen zijn we nog op safari geweest! GEWELDIG. De afgelopen weken was echt een vakantie geweest. We moesten er even aan wenen om nu echt een toerist te zijn, maar we hebben ons er aan overgegeven en genoten. We zitten nu in een hotel en om ons een beetje geld voor het internet te besparen (kei duur, vergeleken met eerst) plaatst Robyn het verhaal en ik de foto`s! Dus kijk op www.robynholland.reismee.nl

Wat is de tijd toch snel gegaan en wat hebben we weer veel meegemaakt! Zaterdag middag vliegen we vanuit Kenia en we zullen zondag tegen de avond thuis komen! Het zal gezellig zijn om iedereen weer te zien!

Nou ik ga aan de foto`s beginnen!

Heel veel groetjes aan iedereen......en speciaal aan Jan-Willem! Want ik krijg hier boze verwijten dat ik nooit de groetjes terug doe! Mja dat krijg je als je ze niet ontvangt via Robyn ;)! Haha

ohja en internet is nu bijna om, dus het is niet gelukt om alle foto`s die we wilde erop te zetten en er een titel aan te geven! Sorry, maar het zijn er in ieder geval een paar!

Knuffel, x

Laatse daagjes bij APDK!

Hee Hee!

Daar zijn we weer! We wilde nog even een verhaaltje posten voordat we aan onze laatste week beginnen met de safari!

Kijk bij Robyn voor de foto`s!

Hoe gaat het met iedereen in Nederland?

Gister was alweer ons laatste dagje bij APDK :(. Jeetje wat is het toch snel gegaan! De afgelopen 4 weken zijn voorbij gevlogen! We hadden voor vrijdag een klein afscheidsfeestje georganiseerd! Donderdag avond hadden we bij Kate thuis 7 taarten gebakken! Haha, voor 100 man een stukje taart (de kinderen en het personeel)! 7 stuks jaahh en ze waren allemaal super goed gelukt! En dat allemaal met de hand, want ze hebben hier geen mixer. Vrijdag hadden we dan ook wel een beetje spierpijn! Haha. We hadden ook 2 taarten besteld bij de bakker als backup, maar die van ons waren zoooo veeel lekkerder!

Vrijdag was dan de laatste dag aangebroken. We hebben de kinderen nog even lekker verwend met snoepjes, cake en limonade en veel aandacht gegeven. Sommige waren wel een beetje verdrietig, maar helaas afscheid nemen hoort erbij, ook voor ons.

Sommige jongens hadden voor ons liedjes ingestudeerd. Ze hadden zich verkleerd als artiesten, met sjaals, petten, mutsen en met een jambe als beat begonnen ze te rappen en te zingen! Echt heel grappig en leuk! Het was eigelijk een veel te drukke dag. We wilde zo veel nog doen! Samen met de juffen hebben we de taarten versierd en de kinderen bijeen geroepen! Daar hebben ze nog met zijn alle voor ons gezongen, hun dank uitgesproken en plezier gemaakt! En toen het moment van de taart uitdelen! NOu allemaal blije koppies! Wat was het smullen geblazen samen met de limonade. Nou moet ik ook wel zeggen dat het er erg leuk uitzag.

Vrijdagmiddag mogen ze altijd naar buiten naar de speeltuin. We hadden het versierd met balonnen en vlaggen. Ook hadden we nog spelletjes verzonnen en gespeeld. Toch is dat wel lastig hoor om iets te verzinnen voor alle kinderen, omdat er zowel kinderen zijn die in roelstollen zitten, maar ook kinderen die wel kunnen lopen.

Een groepje jongens hadden een fotograaf ingehuurd om foto`s te komen maken! Nou het leek wel een hele fotoshoot! African next top model :)! hahah! Het was wel heel leuk!

Aan de meiden hadden we nog wat kleren uitgedeeld die we toch niet mee terug naar huis nemen! Ze waren er erg blij mee! Door de weeks moeten ze kleren aan van APDK, maar in het weekend mogen ze hun eigen kleren aan!

En toen kwam het echte afscheid. Toen de kinderen allemaal bijeen waren in de eetkamer werden we nogmaals hartelijk bedankt. Van Leah, het hoofd van APDK, kregen we het doinggoood certificaat voor het vrijwilligerswerk.

Het afscheid nemen was niet leuk, nog een dikke knuffel van iedereen en 100x houdoe zeggen en bedanken, zwaaien en toen gingen we echt de deur uit!

Astrid, een andere vrijwilligster die daar nu nog zit, blijft daar nog voor 5 maanden. We waren donderdag nog gestart met papiermache voor de handarbeidklas. We hopen dat de plannen daarvoor een beetje door kunnen lopen. We hebben een boek gemaakt voor alle doinggoood vrijwilligers die naar APDK gaan. Zodat ze kunnen lezen wat de ervaringen van andere vrijwilligers waren, wat zij hebben gedaan en waar ze de draad verder kunnen oppakken!

We hebben er echt veel geleerd, gezien en ervaringen beleefd. We zijn weer een hele ervaring rijker!

Ook wil ik nogmaals de mensen heel erg bedanken die een bijdrage hebben geleverd!

Ook onze laatse dagen bij Peter en Nancy breken aan! Morgen nemen we iedereen (Peter, Nancy, Joshua en Meshack) mee naar de dierentuin en s`avonds uit eten! We gaan er nog een leuk dagje van maken! En dan vertrekken we maandag voor 4 dagen op safari!

We zijn benieuwd! Nog 1 weekje te gaan en dan gaan we alweer aan onze terugreis beginnen!

Nu op naar Kate om daar afscheid te nemen en te bedanken, want zij heeft ook echt veel voor ons gedaan bij APDK!

Afscheid afscheid afscheid...bah baah bahh!

NOu we zien jullie snel weer! XxX!!

Kijk trouwens ook weer op de blog van Robyn: www.robynholland.reismee.nl voor de foto`s!!!!!

Mobile clinic

Jambo allemaal!

Hoe is het met iedereen? Met ons nog steeds alles toppie! Wat leuk weer om de reacties te lezen! We kunnen ons niet zo goed houden aan de Afrikaanse hakuna matata-style en pole pole (rustig rustig), want we hebben het altijd veel te druk. Bij ons is het meer holle, vliegen, rennen. Net als nu. Dus we hebben even taken verdeeld haha. Robyn plaatst op haar blog een deel van de afgelopen week en ik plaats het deel van de mobile clinic! Dus voor iedereen...check ook www.robynholland.reismee.nl!!

Maandag zijn we meegegaan met de mobile clinic van APDK. Dat is een ambulance die in een rondtrekt in een heel groot gebied rondom Mombasa. Ze gaan elke keer voor 1 week en overnachten ergens in een hostel. Elke week hebben ze een ander gebied. Ze gaan opzoek naar gehandicapte kinderen, kijken of ze ze kunnen helpen door. Ze gaan naar echt afgelegen gebieden. Nou je kan dus wel raden dat dat een hele ervaring was.

We dus maandag vertrokken. De planning was om om 8 uur te vertrekken. Nou amahoela dat was nog niet bijna. Ze hadden om 10 uur met de eerste mensen afgesproken. We moesten naar de zuidkusts en daarvoor moesten we met de ferry. NOu we waren om precies te zijn om 13:00 uur aan de zuid-kust. Want we moesten eerst de koffers ophalen van de chaufeur en de fysiotherapist....vet onhandig maarjaa....Afrika! Ach en ze maken zich echt niet druk om de tijd.

Eenmaal bij de eerste ' afspraak' aangekomen waren we dus vet te laat! Het was een jongetje die aan 1 kant verlamd was. Het was meer een controle. Ze willen namelijk met de mensen die ze als het waren 'gevonden' hebben contact blijven houden en de vorderingen blijven volgen. Deze jongen had van APDK een rolstoel gesponserd gekregen om zich voort te kunnen bewegen.

Zo hadden we die dag vaste punten op de planning staan waar we naartoe moesten. Maar bij verschillende punten waren de mensen al weg, omdat we natuurlijk veel te laat waren of omdat de mensen aan het vasten waren (moslims) en daarom niet waren komen opdagen! Nou dat hebben we de afgelopen dagen vaak gezien, dat we ergens helemaal afgelegen naar toe rijden en dat er dan niemand is (door het vasten) of omdat we weer eens te laat waren!

Die dag hebben we nog meer verschillende mensen gezien. Zo moesten we helemaal een hobbel de bobbel weg oprijden. NOujaa weg...het was meer een pad van zand waar geen boom stond of gras groeide! Het uitzicht was echt super mooi! Zo Helemaal bovenaan was een punt waar mensen zich hadden verzameld. Er was o.a. een meisje die aan beide handen maar 4 vingers had en daardoor haar handen niet zo goed kon gebruiken en een kindje met een waterhoofd. Voor het meisje met de 4 vingers gingen ze kijken of ze haar kunnen opereren! Sommige mensen die daar waren hadden bijna 2-3 uur moeten lopen met een kind op hun rug om daar te komen. Echt ongelofelijk, want andere auto`s rijden daar niet.

Ook waren we die dag naar een plek gereden opzoek naar een jongen die ze al 3 jaar kwijt waren. Jahh het leest raar. Maar ze waren hem echt kwijt. Via via hadden ze hem weer gevonden waar hij woonde. Hij heeft een klompvoetje. En volgende week wordt hij naar APDK gebracht om geopereerd te worden.

S` avonds sliepen we in een heel primitief hosteltje. Voor 350 Ksh (ongeveer 3 euro!!!!!!) hadden we een kamer van nog geen 8 M2 met een twijfelaar en een wc die niet doorspoelde + wasbak zonder afvoerpijp eronder. Maarja wat wil je dan als de stoel die er staat nog duurder is dan de kamer zelf! haha!

Naar heerlijk te hebben geslapen....aauuhhmmmm zijn we weer in de jeep gestapt dinsdag morgen! Nou gingen we pas echt de rimboe in! We reden helemaal een berg op en we zagen bijna geen huisjes (hutjes)! Soms stond er wel een ergens maar echt heel ver van elkaar af!. Naar een lang stuk hobbel de bobbel te hebben gereden (ohhhh wat had ik graag een sport- BH aan gehad :P haha) stonden er boven mensen naar ons te zwaaien. We moesten de auto parkeren en een stuk naar een hutje lopen! Nouhhh echt soo afgelegen was ik nog nooit geweest. Je vraagt je af waarom mensen daar wonen. Maar daar kwamen we bij een gezin aan met een moeder en 4 kinderen. Twee daarvan waren gehandicapt! Als je hun hutje zag...zo klein en zo basis. Dat was echt wel even schrikken! Ze vertelde ons dat de oudste jongen binnenkort naar APDK komt. De moeder moet hem dan helemaal naar de hoofdweg dragen voordat ze vervoer kunnen krijgen. En dat stuk lopen duurt meer dan 3 uur!! Ook om water te krijgen moeten ze meer dan 2 uur voor lopen! Toch ongelofelijk! Daarna zijn we naar de volgende gegaan! Dat was de eerste keer dat zij daar kwamen! Het was dus op goede gok, want met auto konden we er niet komen en moesten we dus eerst 15 min ernaartoe lopen, terwijl ze niet zeker wisten of het echt daar was! Maar het was wel zo, er woonde 1 groot gezin, waarvan 1 meisje in haar gezicht was vebrand. Echt een grote brandwond had ze. Maar omdat ze zo afgelegen wonen hebben ze daar nooit iets aan gedaan!

Zo hadden we dinsdag nog meer van die stops. Sommige wegen waren echt onbegaanbaar en we kwamen op plekken waar ze nog nooit een blanke hadden gezien. Je kan je dus wel voorstellen hoe interressant we waren!

Die avond sliepen we weer in een ander hostel (nog goedkoper...nog geen 1,50 euro). Haha dit was echt te basic. Het was een klein dorpje waar ze helemaal geen elektriciteit hadden! Nee echt helemaal nergens. We hadden dan ook gegeten bij kaarslicht. Echt gek dat zoiets nog bestaat. Er was zelf 1 winkel waar je tegen betaling je telefoon kon opladen! Zij hadden een zonnenpaneel! De kamer daar was ook heel klein en een knoer hard bed! Bij liggen voelde je de planken onder je liggen. Ook de wc tijdens de tour waren heel primitief. Gewoon een gat! Nou dat is dan ook vaak fout gegaan! Robyn heeft over haar broek geplast en ik heb mijn zaklamp in de wc laten vallen!!! ohhhh echt zo erg!! Maar omdat daar alles donker was....gaf heel de wc(gat) licht!! eeiuhhhhwww! Dus moesten wij Europeanen het ook met een lamp met vuur doen om licht te hebben. We dachten dat we het nooit zouden zeggen, maar ohh wat verlangde we naar de wc en douche bij peter en Nancy thuis.

Het was echt een hele ervaring om met de mobile clinic mee te gaan! Zoo ontzettend veel gezien. Echt blij dat we dit mochten meemaken. Je staat er helemaal niet bij stil waar al die kinderen van APDK vandaan komen. Sommige komen dus echt van heel ver weg. Je kan je ook haast niet voortellen hoe mensen zo afgelegen en primitief kunnen leven! We zijn weer een hele ervaring rijker.

Maar we moeten nu echt weer gaan! Weer veel te weinig tijd! Nog maar 2 daagjes bij APDK en dan zit het er al weer op!

Nou dikke knuffel weer allemaal!

xxx

Al weer op de helft!

Jambo Allemaal!!

Hoe is het met iedereen? Met mij gaat alles nog steeds helemaal toppie! Maar wat gaat de tijd toch snel, we zijn vandaag gewoon al weer op de helft! Nondekanonne zeg, niet normaal!!

Uhmm trouwens jullie kunnen ook de blog van Robyn bekijken he...we doen hetzelfde maar we schrijven het vaak anders op en zij schrijft dingen die ik weer vergeet en anders om! Ook voor sommige foto`s kan je daar kijken --> www.robynholland.reismee.nl

Afgelopen zaterdag hebben dus echt een toeristen dagje gehad! We zijn naar fort jesus geweest en handicraft. Toen we naar Fort jesus gingen werd ons verteld dat we een gids moesten kiezen en een prijs moesten afspreken, omdat je anders wordt afgezet. Nou wij netjes gedaan en konden we de rondleiding starten. Robyn en ik vinden het opzich wel leuk om wat van geschiedenis te weten, maar naar een half uur in de zon lopen hadden we het alweer een beetje gezien! haha! Het is dus een fort in de vorm van jezus (nou je moet wel een beetje fantasie hebben hoor wil je dat zien, maar het idee is leuk ;))! Het lag en de zee en er was een super mooi uitzicht. Toen gingen we naar buiten en ging de gids ons verder rond leiden. Wij gewoon erachter na gelopenen we kwamen echt op plaatsen dat we zo iets hadden van...oeps..mogen/kunnen we hier wel komen als muzugu`s?? Maarja toch maar doorlopen om bij de gids te blijven. Hij gaf ons een rondleiding door old-town van Mombasa. Daar heb je verschillende delen. Indische delen, moslim delen en Hindoestaanse delen. Ieder had ook zijn eigen bouwstijl en dat onderscheid was goed te zien. Wel erg mooi! Robyn en ik hadden al zo iets van wat duurt die rondleiding toch lang....dus we hadden al gezegd dat we een andere afspraak hadden met iemand in town...maar zo makkelijk kwamen we niet van hem af...hij zal ons wel even naar town brengen! Als laatst gingen we naar de specerijen markt. Lijkt een beetje op die grote binnenmarkt van Barcelona! Toen we hem wilde betalen zei hij 900 ksh! En we hadden 400 ksh afgesproken! Hij helemaal boos dat we dat niet wilde betalen, omdat wij zeiden dat we een prijs hadden afgesproken. Maar nee zei hij, ik heb jullie ook rondgeleid in old-town. Maar wij wisten helemaal niet dat dat een nieuw deel was van de rondleiding. Dus jep zo zie je maar weer....zo proberen ze je altijd een oor aan te naaien! Maar we wilden geen 900 betalen, maar toen hij echt pist werd hebben we hem 600 ksh gegeven en meteen de straat over gerend! En nu hopen dat we hem niet meer tegenkomen in de stad!

Ohh en ze moeten eens wat zeggen van discriminitie in Nederland. Om binnen te komen bij Jesus fort was er prijsverschil gemaakt tussen blanken en zwarten. Blanken moesten 800 ksh betalen en zwarten maar 100 ksh!!!!! Zouden wij eens moeten proberen!

Daarna zijn we naar Akamba handicraft geweest. De plaats waar ze zelf alles van hout maken, schalen, beeldjes...noem het maar op en ze maken het daar. Nou het was gewoon een compleet dorp. 10.000 mensen werken daar! De een hakt iets uit hout, de ander scheurt het, de ander verft het weer en de ander maakt er kraaltjes op! Echt puur handwerk! Ze waren allemaal super vriendelijk. Allemaal moesten we in de hutjes komen kijken en vroegen we hoe we heten, waar we vandaan kwamen, wat we studeerde! Ze maakte zulke mooie dingen. Robyn en ik hebben ons dan ook schandalig uitgeleefd in de lokale shop om spulletjes te komen!! oohhh echt heel erg, maar het was allemaal zo mooi! Nu hopen dat het in de koffers past (naast al het andere dat we al gekocht hebben)!

Zondag zijn we weer lekker naar het strand geweest! Heerlijk op een strandbedje gelegen met een dikke laag zonnebrand op, want het overkomt ons niet nog een keer dat we zoo verbrand raken! Lagen we daar lekker begont t toch ineens te waaien en jepp je raakt het al...daarna kwam het met bakken uit de lucht (jahh het is gewoon winter in Kenia)! Maar waar moesten we zo snel naar toe?? Iedereen vluchte naar zijn hotelkamer, maar die hadden we daar niet. En we waren een beetje stiekem binnen gelopen, want een muzugu houden ze toch niet tegen. Haha dus we hadden ons toevlucht oord in de WC gezocht:P!

Daar na zijn we nog even naar de lokale strand geweest. Hihi dat is even iets anders. Super druk, overal muziek, heel de zee vol met kinderen en mensen!! NOu zo druk is het echt niet bij de prive-stranden van de hotels!

S`avond hebben we ' Nederlands' gekookt voor Peter en Nancy! Nouja Nederlands... het was spagetti carbonade! Achja het was iedergeval iets anders dan de Ugali (de meel blok) van Kenia!

Maandag zijn we weer naar blessed camp geweest! Nu was de dag daar heel anders dan afgelopen zondag. Op maandag is is de medische dag. Dan worden de ouderen en kinderen verzorgt. Kinderen lopen daar allemaal op blote voeten. En er leven daar veel jiggers. Een beetje dat op de huid gaat zitten en als je niet goed of niet vaak genoeg wast, onder de huid kruipt. De medische verzorging is om bij al die kinderen die beestjes in hun voeten en handen te verwijderen. Nouh uhmm ik heb vooral gekeken. Je moest namelijk met een mesje de jiggers eruit snijden! Ik vond dat zo zielig. Als de kinderen klaar waren, hadden ze dus open wondjes onder hun voeten, en gingen ze zo weer zonder schoenen in het zand lopen! Iets wat in Nederland echt niet kan! Er moet dan ook voor wordeng gezorgd dat er veel schoenen komen. Een vrijwilligster die daar nu ziet, is dat aan het regelen! Helemaal super!

Omdat Robyn en ik dat maar heel zielig vonden om die jiggers te verwijderen en we niet zo goed wisten hoe (en we daardoor de andere helpers in de weg zaten) hebben we de kinderen vermaakt! We hebben ze geschminkt! Nou ze vonden het helemaal geweldig! Haha sommige vonden het maar gek, die kleuren op hun gezicht! Maar er kwamen wel blije, lachende gezichtjes van!

Dindag was bij APDK een hele drukke dag. De dokters uit Nairobi en mombasa kwamen daar namelijk naar toe om EN de kinderen van APDK te controleren maar ook om de kinderen te zien die waren ' gevonden' door de mobile -clinic van APDK (een bus die de rimboe van Afrika inrijdt om op zoek te gaan naar mensen die heel ver afgelegen wonen en die gehandicapt zijn. Daar hulp te bieden en ze uit te leggen wat eventuele opties zijn voor operaties voor verbetering). Het was zoo ontzettend druk en ik heb nog nooit zoveel zielige kinderen bij elkaar gezien. Allemaal kinderen met waterhoofden, een half gezicht, klomvoetjes, of een grote bult op het oog. Echt hele ' rare' dingen. Ze waren daar allemaal gekomen, en sommige moesten van heeel ver reizen, om de dokters te zien. Wij hebben ons gewoon bezig gehouden met de kinderen van APDK we hebben weer Bingo gespeeld! DAt blijven ze maar roepen. Ze vinden het echt helemaal tof om te spelen, geholpen bij school en gewoon lekker gespeeld.

S`avond toen we terug komen van APDK was er erg romantisch licht in de woonkamer! Eenmaal binnen stonden er een hoop kaarsjes te branden! Haha er was geen elektriciteit! Dus kregen we een kaarsje mee van Peter om naar onze kamer te lopen, maar wij Europeanen hadden natuurlijk een zaklamp bij. Het was wel lachen, maar het is hier echt pikpik donker als er geen licht is. Maar gelukkig was het probleem snel opgelost (Na bijna 24 uur ;))! haha en zo heb je nog meer van de 'Afrikaanse ongemakken'. Zoals haren wassen in een bak met water, omdat er geen water is, in de bak voor de douche, WC-reservoir bijvullen om door te kunnen spoelen! Ahjjjooo hoort er gewoon allemaal bij!

Vandaag hebben we geprobeerd om alles te regelen voor zaterdag. Want we willen met de kinderen van APDK naar het strand gaan! Maar hier gaat dat anders in zijn werk. We moeten alles een paar keer vragen voordat er iets geregeld wordt. Maar als het goed is gaat het nu wel allemaal lukken! Ohh we hebben er zin in en de kinderen ook! Zo is er een jongen Hussein, en hij vind het strand echt helemaal super. Maar kon daar elke keer niet naar toe van zijn dokter, omdat hij pinnen in zijn voet heeft. Hij is gewoon al 6 maanden niet van het terrein van APDK afgeweest!!! Nu mag hij wel mee en toen hij het nieuws hoorde, glimlachte hij van oor tot oor! Echt helememaal geweldig! Daar doe je het toch voor!

Verder gaat alles bij APDK helemaal goed. De kinderen kunnen niet stoppen om onze namen te roepen enons als hangpaal te gebruiken.

Ook is er een jongen, Alex. Toen we daar net waren, was dat een van die jongens die ze moet stokken neerzetten en dat ze zelf maar vooruit moesten zien te komen, maar dat dat helemaal niet lukte. En huilen dat hij deed, ooh echt heel zielig. Maar nu doet hij echt zijn best om vooruit te komen op zijn krukken! Dan loop je naar hem toe, roept zijn naam, geefthem aandacht en loopt met een glimlach op zijn gezicht naar je toe! Super toch!!

Vandaag zijn we begonnen met de handarbeid klas. We zijn begonnen met de kinderen te leren naaien. Gewoon eerst de basis-stappen. Iedereen wilde mee doen, ook de jongens! Haha dat was echt ff heel druk. Je moet oppassen met die naalden die ze hebben, ze leren hoe ze het moeten doen (en zelf ook nog hard nadenken van hoe zat het ook alweer)! Iedereen helpen en er ook nog iets moois van maken! Maar ze vonden het leuk om te doen en kunnen we er morgen weer verder mee aan de slag gaan!

De kleintjes hebben we vandaag de letters van het alfabet laten kleuren. We hebben uit karton alle letters van het alfabet geknipt om er een vlag van te maken voor in het klaslokaal.

Ohh we willen nog zoveel doen, maar de tijd is nog maar zo kort. Ze vroegen al of we niet nog langen konden blijven. Maar helaas, straks moeten weer naar school!

Nouh ik moet weer gaan!! Het is weer een veel te lang verhaal geworden en wil eigenlijk zelf nog veel meer vertellen! haha echt te erg!!

Weer een hele dikke knuffel aan iedereen!!!

XXX

De 2e week alweer bijna om!

Halloa allemaal!

Wat leuk dat sommige een reactie hebben geplaatst! Altijd erg leuk om te lezen!

Nou zal ik niet zo`n uitgebreid verhaal typen als de vorige hoor, maken jullie je maar geen zorgen!

Deze week zijn we heel de week bij ons project geweest APDK! We hebben zelf bingo gemaakt met plaatjes...jeetje wat was dat een hoop werk zeg....jahh alles met de hand! Als klein kadootje hadden we een snoepzakje gemaakt en iedereen kreeg een lollie. Dinsdag hadden we het met de jongens gedaan en woensdag met de meiden en de kleintjes! Ze vonden het allemaal erg leuk. De kleintje snapte er niks van, maar ze wisten dan natuurlijk ook wel dat ze een lolli zouden krijgen. Dus enthousiast waren ze wel! haha. Ze konden het spelletje al, maar dan met nummers. Deze variant hadden ze nog niet gehad. Het was geslaagd!

Deze week zijn we ook rond de tafel gaan zitten om het te hebben over het opstarten van een handarbeid-klas/uurtje. We hebben gebrainstormt over verschillende dingen die we konden gaan maken en hoe we het gingen aanpakken. Zo zijn we gister naar de stad geweest om daarvoor spullen te halen. Robyn en ik sponseren een deel van de hardarbeid klas. Zo hebben we spulen gehaald om ze te leren breien, punniken, naaien enz! Dus dat ze echt bezig kunnen zijn, hun handen leren gebruiken en dingen leren waar ze later geld mee kunnen verdienen. We vonden het een erg goede idee om dat op te starten. Want het is goed om de kinderen creatief bezig te laten zijn.

Zo waren we afgelopen week al begonnen om iedereen een eigen vlag te laten versieren. Zo konden we meteen de lokalen een beetje versieren en opfleuren en waren ze creatief bezig. Het resultaat ziet er gezellig en vrolijk uit!

Bij APDK kunnen ze nou allemaal onze naam al! Overal horen we Anouk en Robyn. Ze halen ons dan ook nog wel eens door elkaar maarjahh haha muzungu is een muzungu!

Ook hebben we afgelopen week een gesprek gehad met Lia. De baas van APDK zeg maar. Vragen hoe wij het vonden en of er dingen waren die ons opvielen. Zo hebben het ook gehad over dat we de leraren hier echt niet als leraren zien. Ze doen echt niet veel (vinden wij). Soms zitten ze alleen met hun telefoon te spelen!

Deze week hebben robyn en ik ook voor het eerst geprobeerd om af te dingen! haha! ohh wat zijn we daar goed in...NOT! Maar uiteindelijk was het blijkbaar toch goed gelukt, want toen we later aan Nancy vroegen wat de Afrikaanse prijs was, zaten we er maar 50 ksh naast (=50 euro cent)! Dus dat is goed gedaan he...en we hebben nou mooie slippertjes!

Donderdag kwamen en 17 man eten bij Nancy en Peter. Nancy had gevraagd of we mee wilde helpen met de voorbereiding. Robyn en ik zouden de salade maken. NOu we dachten dat we te weinig zouden hebben, maar we hadden veel te veel! We hebben heel de middag in de keuken gestaan en echt op zijn Afrikaans gekookt! Gezien hoe Chapati wordt gemaakt (typisch Keniaans recept). Lachen joh..echt roeien met de riemen die je hebt! Koken op gas, maar ook op kolen! Het was een heerlijke maaltijd en een geslaagde avond!

Vrijdag zijn we met Kate naar de stad geweest om dus de spulletjes te kopen voor de handarbeid-klas. Haha..oeps in onze melige bui waren we even vergeten dat we in een matatu zaten met alleen maar zwarte mensen die engels kunnen spreken. En toen we het over vriendjes hadden...riepen Robyn en ik in koor....One you go black, you never go back!! Haha sommige keken ons ineens aan...wij dachten oeps!! haha FOUTJE!

In de stad hebben we toen ook van de Afrkaanse kleden gekocht die zie hier allemaal dragen en omwikkelen. Ze doen er echt vanalles mee. Robyn en ik gaan er een broek van laten maken. Er komt speciaal een mannetje onze maat opmeten en gaat er dan een voor ons maken. Ben benieuwd.

Deze week ook weer een nieuw ervaring opgedaan met kleren wassen. Want jahh ze hebben hier geen wasmachine! Dus dat moest met de hand! We hebben wel gelachen. Stonden we daar met 3 bakken water. Eerst laten weken. Dan soppen en schrobben en dan weer uitspoelen en uitwringen!Maar we hadden dat s` avonds gedaan en dachten dat nog wel even buiten te kunnen hangen, maar nee hoor. Dat plan ging niet door. Want blijkbaar wordt er s` avonds veel gejat en mag de was dus niet buiten. Maarjah om nou alles op een hoop te laten liggen dachten we ook dat dat ging stikken, dus hebben we alles in ons kleine kamertje gehangen haha. De volgende morgen wilde we het buiten ophangen en jep...heb begon te regelen. TUURLIJK!! Toch maar laten hangen, maar toen we bij APDK waren kwam het echt met bakken uit de lucht! Neee onze was dachten we.

Hier is het nu winter en soms vinden ze het echt koud, terwijl wij ons echt de pan uit zweten! haha nee, maar het is wel warm. Zij hebben allemaal truien aan en wij lopen daar in korte broeken en hempjes!

Sommige dagen heeft het hier afgelopen weken wel wat geregent, maar helaas zien we ook nog heel veel beelden van de droogte in het Noorden op het nieuws!

Vandaag gaan we een beetje de tourist uithangen. We gaan naar fort-jesus en naar een houtsnijwerk fabriek!

Weer een dikke knuffel vanuit Kenia!!!!

XXX

Alweer 1 week in Kenia

Jambo!

Zoo jeetje we zijn alweer 1 week in Kenia! Het gaat echt snel. En wat hebben we al veel meegemaakt. Ik weet gewoon niet waar we moeten beginnen! We hebben al even geen tijd en de mogelijkheid gehad om op het internet te kunnen. Dus het zal een lang verhaal worden.

We beginnen als steeds meer gewend te raken aan het Afrikaanse land, cultuur, temperatuur, uitzicht!.

Het klinkt gek, maar het ' uitzicht' went echt snel. Ofjahh wennen...We staan niet meer raar te kijken als er midden op straat ineens een man op de grond ligt. Als een vrouw in het openbaar ineens haar baby borstvoeding gaat geven, kinderen met kapotte kleren en helemaal vies, bedelende mensen, mensen die ons aanstraren, willen aanraken en muzungu roepen, auto`s die echt overbeladen zijn. Mensen die afval aan het verbranden zijn, de geimproviseerde huisjes waar mensen in leven en noem zo maar op!

En dan denk je dat het je nu wel een beetje alles gezien hebt, maar nee hoor...elke dag nieuwe dingen, nieuwe indrukken en steeds weer dingen waar we met ongeloof en open mond naar kijken! Ik vind Afrika toch wel iets heftiger dan wat we gezien hebben in Venezuala. Zo wel het land als het project APDK! Maar toch hebben we wel iets aan deervaring vanons vorige avontuur in Venezuela.

Verder hebben we het echt heel erg naar onze zin. Soms zijn het rare woorden om te gebruiken. Want leuk, jahh wat is leuk. Bij APDK zien we echt ongeloofwaardige dingen. Veranderen kunnen we het niet. Maar we vinden het wel super als de kinderen het naar hun zin hebben, lachen en plezier maken!

Bij APDK kijken we nog steeds onze ogen uit! Kinderen die gewoon in hun broek plassen, omdat de verpleegster geen zin heeft om hem te helpen of te verschonen. Kinderen ergens laten staan, terwijl ze niet kunnen lopen. De manier waarop ze les krijgen. Nouja les. Ik vind niet dat je dat altijd zo kan noemen.Tellen is bij hun opdrunen van de nummers, maar als je dan vraagt of 14 voor of na 20 komt, weten ze dat niet! Ze weten alleen het rijtje wat ze is aangeleerd. Dit dan vooral bij de kleintjes. Bij de grotere kunnen sommige wel echt goed rekenen en schrijven. Sommige zijn echt slim. Ze helpen om dat een stapje verder te komen is dan leuk om te doen.

Ook met de kleintjes proberen we, soms samen met de leraar om ze te leren tellen, kleuren herkennen en rekenen. Zo heeft Robyn geprobeerd om Lucy, het meisje met een waterhoofd en die blind is, te leren tellen op haar vingers. Want ze lieten haar vaak in ergens gewoon zitten, omdat ze volgens hun niks kon doen omdat ze toch niet kon zien. Maar jawel hoor...ze kan het wel! Ook moeten er kinderen in bed blijven, zij kunnen dus niet naar school. Robyn en ik proberen ook om hun wat les te geven op bed! En slim dat ze zijn, soms moet ik nog nadenken hoe het ook alweer zat met rekenen. haha.

Ook de wat oudere jongens vinden het leuk als we een spelletje met ze spelen. Vandaag hadden we onze muziek meegenomen. Even iets anders dan die Afrikaanse muziek.....nou toen we gingen dansen, lachten ze ons vierkant uit! haha mja!

Met de meiden hebben we vandaag een spelletje gemaakt met vouwblaadjes. Voor ons heel simpel, voor hun kei leuk om te doen. Het was geslaagd.

De kinderen hebben een bepaald van structuur. S`morgens eerst bidden, dan even naar school, dan naar fysiotherapie, thee drinken, school, lunch, en dan of vrije tijd of weer fysiotherapie.

De fysiotherapie vind ik echt erg om te zien. KInderen die heel hard huilen omdat het pijn doet. Kinderen die daar maar wat liggen, omdat ze verder niet veel kunnen. Echt heel zielig.

We hadden vorige keer toch verteld over Rosie, het meisje zonder beentjes. Ze hadden ons het verhaal verteld over waarom ze geen benen meer heeft. Echt heftig. Haar ouders zijn tijdens de laatste verkiezingen in Kenia vermoord en bij haar zijn de benen en af gehakt. Ze is nog optijd gered door haar overgrootmoeder en nu zit ze dus bij APDK! Maar echt het is zo`n leuk, vrolijk meisje!

We proberen zoveel mogelijk leuke dingen met ze te doen. Dadelijk gaan we even spulletjes kopen om voor mogen een spel voor te bereiden.

Maar naast APDK doen we ook nog vele andere dingen. We leven echt zoals de Afrikanen hier leven. Maar we moeten soms nog een beetje wennen aan de Hakuna matata style en de polle polle (rustig aan) -style! Robyn en ik willen van alles plannen. Maar als we denken om rond een uur of 2 thuis te zijn, wordt het al weer 5 uur. Of soms wel 10 s`avonds. Dus van het plannen zijn we maar afgestapt!

Vrijdag hebben we een appeltaart gemaakt voor ons gastgezin (Peter, Nancy, Mechack en Joshua) en de Kate (de vrouw die bij APDK werkt). We hebben het bij Kate gedaan, want bij Peter thuis hebben ze geen oven. Het was helemaal geslaagd en viel bij iedereen in de smaak.

We hebben het heel erg naar onze zin met ons gastgezin en de andere mensen met wie we optrekken hier. De buikspieren worden ook getraind, want we lachen wat af. Echt de mensen zijn super. Ze doen heel veel voor je. Ook worden we overal mee naar toe genomen en zo krijgen we heel veel te zien.

Zaterdag had Nancy ons uitgenodigd bij haar Hotel waar ze werkt om te gaan zwemmen. Nou het was al een hele ervaring ernaar toe...jaa wij met zijn 2e alleen in de matatu.. haha dan nog met een tuk-tuk en we kwamen aan in een paradijs! Wow wat wat het hier mooi! Was zo gek, we voelde ons gewoon schuldig. Lagen we daar aan het strand op ons bedje, met een persoonlijke ober. We wisten van gekkigheid niet wat we moesten doen. Maarjahh we hebben er toch lekker van genoten en jep.....verbrand...we wilde ook een beetje op een Afrikaan lijken.

S`avonds gingen we met Nancy mee terug naar huis, dachten we. Maar we moeste haar ergens afzetten. Nou we gingen echt van het ene uiterste in het andere uiterste. We zaten midden in de cultuur/ bush bushvan Afrika. UIteindeijk toen we daar kwamen bleek het een meeting te zijn met vrouwen om te praten of je problemen en te bidden voor elkaar. Het was echt heel bijzonder om dat te mogen meemaken. De mensen zijn echt heel gastvrij en we waren dan ook van harte welkom om bij die mevrouw binnen te komen in haar huis en deel te nemen aan de meeting.

Zondag zijn we naar blessed camp geweest. Dat is ook een project van doinggoood. Ook een project waar Peter zich heel erg mee bezig houd. Het is een gemeenschap waar mensen zitten die lepra hebben. Haha de weg erna toe was weer fantastisch. Wat we daar allemaal zagen. We moesten met de ferry naar de zuid-kant van Mombasa...jeetje was een hoop mensen! En dan via de snelweg op naar blessed camp. NOuja snelweg...er lopen gewoon mensen op, fietsers, dieren, gaten in de weg!! haha zo grappig. Blessed camp ligt helemaal ergens achteraf.

We hadden daar de kerkdienst bijgewoond! Dat is echt zo gaaf. Al dat zingen, dansen, bidden. Zo anders dan hier! Je werd er gewoon heel vrolijk van. Ze hebben daar een gemeenschappelijk gebouw dat zowel gebruikt wordt als kerk en als school.

Robyn en ik hadden nog voetbal gespeeld met de lokale bevolking daar. Stonden we daar midden in een dorp waar alllemaal huisjes waren gemaakt van leem met hout en modder, rietten daken. Echt een ervaring.

We hebben ook al veel typish Afrikaanse dingen gegeten, zoals Ugali. Dat is een soort meel dat erg vast is. Je moet het met je handen eten, eerst kneden en dan stukje vis of groenten erbij pakken en opeten. Best lekker. Zo ook Chapati. Een soort pannenkoek. Robyn en ik vinden m droog het lekkerst, maar ze verklaren ons allemaal voor gek!

Haha enuhhh tuk-tuk zijn niet aan ons besteed. Elke keer als we met een tuk-tuk gaan, gaat er wel wat mis. Zo hebben we een keer een aanrijding gezien met een tuk-tuk en een moter en viel de vrouw uit de tuk-tuk. Maar ook dat we met zijn 4e erin zaten en we waren nog geen meter verder en ineens...bonk....helemaal scheef, was hij in een heel groot gat gereden en moesten we m eruit duwen. En laatst zaten we erin en toen stopte hij en zaten we zonder benzine. Dus wij eruit en de tuk-tuk naar de benzine-station geduwd! Echt voor als we weer een tuk-tuk pakken denken we wel ff 2 keer na.

We hebben zo onwijs veel te vertellen. Dit is nog lang niet alles (jahh ik weet het ..dit is al lang :) haha)! Maar bedankt voor de leuke berichtjes!!

Zie voor foto`s weer bij Robyn: www.robynholland.reismee.nl

Het is niet gelukt om alle foto`s erop te zetten...hopelijk kunnen we dat snel doen!!

Dikke knuffel allemaal!

xxxx

APDK

Jambo!

JEEEEJ goed nieuws...ik heb mijn backpack!! Toch wel lkkr je eigen spulletjes...al zaten Robyn`s onderbroeken ook lekker ;) haha!

Vandaag zijn we voor het eerst naar ons project geweest, APDK! Het was weer een hele ervaring om daar te komen met de matatu!! Mechack (het jongere broertje van Peter. Woont ook in het huis van ons gastgezin) is vandaag weer met ons mee geweest om de weg te wijzen naar APDK!

Eenmaal aangekomen bij APDK was het meteen super, maar tegelijk ook schokkend om die kinderen daar te zien. De een heeft ' O' -benen. De ander klomvoetjes, waterhoofd, blind, been in het gips of 2...echt vanalles!

Kate , de vrouw die ons daar begeleidt had ons een rondleiding gegeven. Ze hebben verschillende kamers. Je moet het zien als een ziekenhuiszaal. Je hebt een kinderzaal, meisjes-zaal en jongens-zaal. Daarnaastnog een keuken, wasruimte, eetruimte, fysiotherapie-ruimte, speeltuin, gipskamer, workshop (lees; waar ze alle aangepaste schoenen zelf maken en krukken). Echt super knap hoe ze dat daar zelf doen.

Samen met Kate en een andere vrijwilligster zijn we gaan lunchen, geen uitgebreid broodje, maar in de bush bush een hutje waar we pilau (soort rijst met taai vlees, nationaal gerecht hier) hebben gegeten voor 0,40euro cent voor een gigantisch bord.

Terug bij APDK hebben we gekeken naar het fysiotherapie uurtje. Robyn en ik bleven maar wachten tot het zou beginnen, maar ze waren al klaar voordat wij het in de gaten hadden. Niet echt geordend en oefeningen zoals wij gewend zijn! Een kind werd bijvoorbeeld ' letterlijk' aan de muur gehangen. Dat was zijn fysiotherapie.

Daarna hadden ze vrijetijd en we hadden meteen vrienden gemaakt. Iedereen wilde je hand vast houden, daar maakte ze zelf ruzie over. Een meisje, Rosie, heeft 2 geamputeerde benen, maar ze is daar zo snel mee, voor je t weet zit ze op schoot! Het zit wel handig! hahah

Ook al veel heftige dingen gezien waar we nog aan moeten wennen. Zo was een jongen, met twee gespalkte benen, voorover uit zijn rolstoel gevallen. Hij moest echt heel hard huilen. En een jongen, waarbij beide voeten aan elkaar vast zaten, werd neergezet met zijn krukken en moest zelf gaan lopen, maar dat ging natuurlijk niet! Echt hartverscheurend allemaal, we kregen soms echt even een brok in onze keel.

Dit is een deel van de Afrikaanse cultuur hier, iets waar we wel aan moeten gaan wennen. We kunnen wel veel voor hun betekenen, maar echt veranderen kunnen we het toch niet! Dus aandacht geven, en een glimlach op hun gezicht toveren is al heel veel waard. Je merkt aan ze dat ze het super vinden dat we er zijn. We moesten beloven dat we morgen terugkwamen!

We hebben met ze afgesproken dat we de laatste week met ze naar het strand gaan. Dat is echt een super uitje voor hun. Eerst zwemkleding voor ze komen, allemaal eten en het vervoer regelen. We gaan dus zeker iets goed doen met het geld!

Daarna weer terug in ' the wild life' in mombasa, en we blijven nieuwe dingen zien!

We hebben verder nog geen blanken gezien in de stad. Dus we vallen echt op! Ze hebben ook een soort bijnaam voor ons --> Muzungu! Dus we horen maar al te vaak..muzungu..muzunga. Het betekent blanke!Ze bedoelen er verder niks mee en we moeten gewoon Jambo (hallo) zeggen. We zullen dit nog vaak te horen krijgen.

Mechack heeft vandaag de blanke masai film in de stad gehaald en gaan die vanavond met hem kijken! Haha!

Robyn en ik hebben samen dit verhaaltje gepost en de foto`s staan bij Robyn. Dus check http://www.robynholland.reismee.nl/

Tot nu toe hebben we het echt super naar onze zin! Veel indrukken. En we zijn blij dat we deze ervaring mogen beleven!

DIKKE knuffel uit AFRIKA!!

XXX Ons

Jambo Kenia

Jambo allemaal!!

Zoohhh hier zijn we dan!! Eindelijk in Kenia. Het duurde even voordat we een verhaal konden plaatsen. We zijn namelijk erg druk geweest met mijn kwijt geraakte backpack!! Jep jullie lezen het goed...de reis is niet helemaal goed verlopen, maar backpack is namlelijk niet aangekomen!! Maar we zijn beide verder veilig aangekomen in Kenia! Gelukkig hebben Robyn en ik dezelfde maat dus delen we nu de koffer van Robyn :)! We will survive in Kenia ;)! Haha! Het is wel echt even vervelend, maar we houden hier de Keniaanse mentaliteit maar aan..hakuna matata (geen zorgen)! Dadelijk naar het vliegveld om te kijken of hij er is!

Peter en de rest van ons gastgezin doet echt super zijn best om ons te helpen!

Het eerste woord wat in mij opkomt als ik wil beschrijven hoe het hier is is: WWWOOOOOOWWW!! haha! Echt ik weet niet waar we moeten kijken. Als ik rechts kijk, mis ik links iets. ALs we links kijken, missen we rechts iets! Echt ongeloofelijk wat we allemaal zien! lopende mensen, fietsende mensen, matatus (het openbaar vervoer hier). auto`s, vrachtauto`s uhm houten karren, tuk-tuk noem maar op en het rijd hier!! En hoe ze rijden..nondekanonne.. het is officeel2 baans..maar waarom zou je er geen 5 baansvan kunnen maken.Iedereen haaltje links en rechtsin, gewoon toeteren en rijden! Echt ongelofelijk.Ook langs de weg zie je overal houten hutjes...en ze verkopen werkelijk alles! Schoenen van autobanden, fruit, sierraden echt alles!! Toen we de rondleiding door de stad kregen hebben we dan ook onze ogen uit gekeken. We hebben les gehad om met de matatu t gaan reizen... gewoon langs de weg gaan staan, instappen en als je uit wil stappen op het dak kloppen! je kan overal in en uitstappen. Ze rijden als gekken, dit omdat ze zoveel mogelijk geld willen verdienen en ze veel concurrentie hebben, want het stikt er van de matatu`s!

Mandag bij aankomst heeft Peter ons opgehaald! We verblijven ook bij hem. We hebben heel de famlie ontmoet. En werden echt super welkom onthaald. Ze hadden briefjes opgehangen met Karibu Robyn en Anouk (welkom Robyn en Anouk). Het huis ziet er netjes uit. We gaan het hier zeker redden!

S`middags zijn we met Peter naar El roi school geweest. DAt is ook een project van doinggoood (niet die wij gaan doen). Het is een basisschool voor kinderendie in dat gebied leven. Ze hebben niet veel geld en de school bestaat dan ook uit 1 gbouw dat verdeeld is door houten platen in klaslokalen! De kinderen zijn echt geweldig. We hebben met ze gespeeld, gekieteld en lachen dat ze deden Het was meteen super zo de eerste dag! Ook daar werden we zo welkom onthaald...liedjes, knuffels enz!

Mijn verhaal is nog lang niet klaar...maar ik moet nu echt gaan! We gaan nu naar de luchthaven om te kijken voor mijn tas! Ik hoop vanavond nog even naar het internet cafe te kunnen komen om heel te verhaal af te maken. Maar kan niks beloven!! (we mogen namelijk alleen naar buiten als het licht is, dus niet s`avond en met zijn 2).

Dadelijk gaan we ook voor het eerst naar ons project, APDK! SPANNND. De eerste dagen moet je hier eerst even wennen aan de cultuur, wegwijs worden en wennen!

Nou ik zeg allemaal duimen dat mijn tas er is :)!!!!!!!

Jullie krijgen nog een vervolg en de foto`s volgen!!

Knuffel, xxx